پمپ‌های چاپگر CIJ: پمپ‌های دیافراگمی در مقابل پمپ‌های دنده‌ای - تفاوت چیست؟

در دستگاه‌های کدگذاری CIJ (جوهر افشان پیوسته)، پمپ‌های دیافراگمی و پمپ‌های دنده‌ای به عنوان اجزای اصلی تحویل جوهر mek عمل می‌کنند؛ با این حال، آنها از نظر اصول عملیاتی، ویژگی‌های عملکردی و سناریوهای قابل اجرا، تفاوت‌های مشخصی را نشان می‌دهند. در ادامه مقایسه‌ای انجام شده است که تفاوت‌های کلیدی بین این دو را برجسته می‌کند:

۱.جوهر چاپگر جوهر افشان سی جی سازگاری

پمپ‌های دیافراگمی: تنها اجزایی که با جوهر در تماس هستند، دیافراگم و نشیمنگاه شیر هستند. این اجزا می‌توانند از مواد مقاوم در برابر خوردگی (مانند تفلون) ساخته شوند و این امر پمپ‌ها را با تقریباً همه انواع جوهرهای کدنویسی - از جمله انواع پایه آب، پایه حلال و قابل پخت با اشعه ماوراء بنفش - سازگار می‌کند و به ویژه برای جوهرهای تخصصی بسیار خورنده مناسب است.

پمپ‌های دنده‌ای: چرخ‌دنده‌ها و بدنه پمپ در تماس مستقیم با جوهر هستند و در نتیجه تحمل کمی برای جوهرهای بسیار خورنده دارند. استفاده طولانی مدت اغلب منجر به سایش چرخ‌دنده‌ها و افزایش لقی‌های داخلی می‌شود؛ در نتیجه، این پمپ‌ها برای جوهرهای معمولی با خواص شیمیایی ملایم‌تر مناسب‌تر هستند.

۲. پایداری تأمین جوهر

پمپ‌های دیافراگمی: این پمپ‌ها که با حداقل نوسانات فشار خروجی و نوسانات جریان معمولاً کمتر از 5٪ مشخص می‌شوند، فشار جوهر پایدار را تضمین می‌کنند و در نتیجه ثبات بهتری در کاراکترهای چاپ شده ایجاد می‌شود. برخی از مدل‌های رده بالا دارای تنظیم بازخورد فشار یکپارچه هستند که آنها را برای کاربردهای چاپ با دقت بالا ایده‌آل می‌کند.

پمپ‌های دنده‌ای: فشار خروجی دارای نوسانات دوره‌ای است که معمولاً بین ۱۰٪ تا ۱۵٪ متغیر است. این نوسانات هنگام کار با جوهرهای با ویسکوزیته بالا بیشتر نمایان می‌شود و نصب یک تثبیت‌کننده فشار خارجی را برای تضمین کیفیت چاپ ثابت ضروری می‌سازد.

۳. عمر مفید و نگهداری

پمپ‌های دیافراگمی: تنها قطعات سایشی، دیافراگم و شیرهای یک‌طرفه هستند. در شرایط عملیاتی عادی، عمر مفید می‌تواند به ۸۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰ ساعت برسد. تعمیر و نگهداری معمولاً شامل تعویض فقط مجموعه دیافراگم است، بدون نیاز به جداسازی کل بدنه پمپ، که منجر به کاهش هزینه‌های تعمیر و نگهداری می‌شود.

پمپ‌های دنده‌ای: پس از استفاده طولانی مدت، سطوح درگیر دنده‌ها مستعد سایش هستند که منجر به نشت داخلی و کاهش سرعت جریان می‌شود. میانگین عمر مفید تقریباً 5000 تا 8000 ساعت است. پس از سایش، کل مجموعه دنده یا کل واحد پمپ باید تعویض شود که منجر به هزینه‌های نگهداری بالاتر می‌شود.

۴. خودترمیمی و محدوده ویسکوزیته

پمپ‌های دیافراگمی: دارای قابلیت‌های خود-راه‌اندازی قوی هستند که امکان "شروع خشک" (شروع بدون پیش‌پر کردن) را فراهم می‌کنند. آن‌ها طیف وسیعی از ویسکوزیته (۱ تا ۱۰۰۰ سانتی‌پواز) را پشتیبانی می‌کنند و برای کاربردهایی که شامل چرخه‌های مکرر شروع-توقف یا تغییرات قابل توجه در ویسکوزیته جوهر هستند، مناسب هستند.

پمپ‌های دنده‌ای: استارت خشک، خطر گیر کردن چرخ‌دنده‌ها را به همراه دارد؛ بنابراین، پمپ باید قبل از شروع به کار، پرایم (پر از مایع) شود. محدوده ویسکوزیته سازگار نسبتاً باریک‌تر است (۱ تا ۵۰۰ سانتی‌پواز) و کار با جوهرهای با ویسکوزیته بالا منجر به افزایش قابل توجه سطح صدا و تسریع سایش می‌شود.